Aile içi iletişim, çocukların anne-babalarıyla, birbirleriyle, eşlerin birbirleriyle ya da çocuklarıyla,
duygu ve düşüncelerinin birbirine karşı aktarımında önemli bir yere sahiptir. İletişim karşıdaki
kişiyi tanımakta, ortak anlayış oluşmasına izin verir. Aile içi iletişimin sürekliliği ve sorunların
çözülebilmesi için anne baba tutumlarının önemi oldukça önemlidir.

ANNE- BABA TUTUMLARI NELERDİR?
Otoriter Anne- Baba Tutumu
Otoriter tutumun olduğu ailelerde, ebeveynler çocuklarını her yönü ile şekillendirmeye çalışırlar.
Otoriter tutumun olduğu ebeveynlerin bir tek istekleri bulunmaktadır oda çocuklarının koşulsuz
bir şekilde itaat etmesidir. Bu konuda çocuklarını dinlemezler çünkü odaklandıkları nokta
kendilerinin koymuş oldukları kural ve çocuğun yapması gereken davranışlarıdır. Bu durumu da
baskı, eleştiri, zorlama vb. gibi durumlarla sağlamaya çalışırlar.

Bu çocukların özgüvenini ve hayatlara karşı bakış açılarını oldukça etkilemektedir. En doğru
kararı ebeveyninin vereceğini düşünüp, kendi duygu ve düşüncelerini ortaya koymaya çekinirler.
Çünkü cezalandırılacaklarını düşünürler. Bu durum diğer insan ilişkilerini etkiler ve onların yakın
ilişkiler kurmalarını engelleyebilir.

İzin Verici Anne- Baba Tutumu
İzin verici anne baba tutumunun sergilendiği ailelerde çocukların hakları sınırsızdır. Bu
çocukların her istedikleri ailesi tarafından yerine geldiği için, çoğu zaman çevrelerinde aynı ilgiyi
görmediklerinde büyük hayal kırıklıkları yaşarlar.

Koruyucu Anne- Baba Tutumu
Aşırı korumacı tutum sergileyen ebeveynler, genellikle çocuklarının yapması gereken birçok işi
kendileri yaparlar. Bu durumdan dolayı çocuklarının da kendilerinin oluşturdukları kararlara
uymalarını beklerler. Çocuklar ise kendi başlarına doğru bir şey yapamayacaklarına inanmaya
başlarlar ve kendilerine güvenleri azalır.

Dengesiz ve Kararsız Anne- Baba Tutumu
İki ebeveynden birinin onayladığı şeyi diğerinin onaylamaması şeklinde olabildiği gibi aynı
ebeveynin verdiği faklı mesajlarda olabilmektedir. Bir annenin bir gün kızdığı ve yasakladığı bir
davranışa başka bir gün gülerek karşılık vermesi buna örnek olabilmektedir (Aydın, 2002: 43).
Bu durumda evde bazı kurallar vardır fakat bu kurallara her zaman aynı tür tepkiler
alınamamaktadır. Bu yüzden kuralların bir geçerliliği de kalmamaktadır. Bunun sonucunda ise
çocukta duruma göre davranma özelliği ortaya çıkmaktadır. Çocuk çevresine göre şekil alan bir
kişilik geliştirmeye başlar.

İlgisiz Anne- Baba Tutumu
İlgisiz ana-baba tutumuna sahip olan ebeveynler, öncelikle çocuğun temel ihtiyacı olan ilgi ve
sevginin yeteri kadar vermezler. Çocuğun duygusal ihtiyaçlarından haberi olmadıkları için
çocuklarında duygusal boşluk içerisinde olduklarını bilemezler. Çoğu zaman bu çocuklar,
ebeveynlerinden göremedikleri ilgiyi başka yollardan gidermeye çalışırlar.
İlgisiz tutumla yetişen çocuk, kendi içine kapanma, ailesi ile olan iletişimini en aza indirme ve
ailenin ilgisini çekmek adına onaylanmayan davranışları sergileme gibi tepkiler verebilirler.

Demokratik Anne- Baba Tutumu
Demokratik aileler, çocuklarına birçok konuda destek verirken onlara olması gerektiği oranda
sınırlar da koyarlar. Çocuk düşünce ve isteklerini ebeveynlerine rahatça söyler ve aile içi alınan
kararlarda çoğunlukla çocuğunda fikirlerine önem verilir. Bu çocuklar çevreyle ilgili daha iyi
iletişim içinde olup, kendi kararlarını güven içinde verebilirler.

Sonuç olarak;
Çocuğun olumlu bir benlik geliştirmesinde aile bireyleriyle olan iletişimi yadsınamaz bir
gerçektir. Çocuğun kendi benliği hakkındaki yorumlarını daha olumlu şekilde geliştirmesini
sağlamak amacında olan ebeveynlerin kendi iletişim biçimlerini değerlendirmeleri gerekir.

Yorum Yaz:

*

Girdiğiniz email adresi yayınlanmayacaktır.

logo-footer